Storythai

ไหนบอกจะมาอัพวันพุธ  ?
เรื่องของเรื่องคือต้องออกจากบ้านไปศรีธัญญา
เอ้าา  พูดแล้วก็งงไปอีก 

ไปศรีธัญญาเนี่ยทำงาน ดูงาน
ไม่ได้กลับบ้านเกิดที่คุ้นเคยแต่อย่างใด  นะจ๊ะ ; ))

ก็อะไรดีหล่ะ ?   เรื่องเยอะ แบบว่าเล่าไม่ถูกเลยย  . . .

รวมช่วงนี้ก็ใกล้สอบ งานแยะ
ต้องเตรียมอ่านหนังสือ  ต้องทำละครวิทย์
ต้องเป็นลูกที่ดี เพื่อนที่ดี และอีกหลายอย่าง ~

เชื่อว่าจะผ่านไปได้  ; p

วันนี้เลยละกัน ,
เรียนแอพพลายด์ แต่เช้าตรู่ . . .
ง่วงหงาวหาวนอนกันไป เรียนมั่ง เหม่อมั่ง
เอาเห๊อะ  เข้าใจๆ

เรียนเสร็จก็ไปตามนัด  ฮ่ะ ๆ
ไปหาเต้ที่สยาม  เพิ่งผ่านวันเกิดมันมา
ก็แฮบปี้เบิร์ธเดย์  ช่วงสั้น ๆ ที่รู้จักกันด้วยเหตุผลอะไรหลายอย่าง
ถึงเต้จะกวนตรีนมากกมากถึงมากที่สุด แล้วก็พูดมากแบบรับโล่ไปเลยเนี่ยย
แต่เต้ก็ทำให้เรายิ้มได้ตลอดเลย  ขอบคุณมาก ๆ
แล้วก็มีความสุข หาสาว ๆ ได้ล้านคนไปเลยนะ ที่รัก ; ))

ไปกินข้าวกัน เห็นว่าวันเกิดนะเนี่ยย ถึงได้เลี้ยง 5 5 5+
แล้วก็ตามสัญญา เลี้ยงข้าว เลี้ยงหนัง ซึ่งสรุปกันไม่ได้ซะทีว่าจะดูอะไร ,,
เจอเพื่อนเต้  แต่เค้ามาแล้วเค้าก็ไป . . .

เต้บอกว่า สงสัยไม่กล้าอยู่นาน กลัวเกิดรักสามเศร้า  เจ๊ยยย   ไม่ใช่อ้ะมันไม่ใช่ ; p

สุดท้ายก็ตามใจคุณเต้ อยากดูสายป่าน - * -
เหตุผลมันเลิศมากกก ชอบสายป่าน เลยจะดู friendship

ผิดหวังอย่างแรงง  ไม่น่าดูเล๊ยย ย ย 
ไม่สนุก ไม่ประทับใจอะไรซักอย่าง

สรุปแล้วคือ เข้าไปนั่งตากแอร์เล่นกะอิคุณเต้   เพื่ออออออออ ?
(เพื่อดูสายป่าน  จบมะ  ชิ)

ดูจบก็กลับบ้าน
ได้ข่าวหนังสือกองรออยู่  แต่ณ จุดจุดนี้ ก็เปิดไปได้ไม่กี่หน้าเท่านั้นแหล่ะ

พรุ่งนี้วันจันทร์อีกแล้ว
ไปเรียนอีกแล้ว  อยากหยุดนอนทั้งวันเต็ม ๆ  ,,

I don't know what I going to do next ; (
how's bad of me ?

รู้สึกแย่ แล้วมันทำให้ไม่มีสมาธิจะอ่านหนังสือ
ทั้งที่อยากจะพูด อยากจะบอกอะไรหลายอย่าง
แต่มันก็เหมือนมีอะไรบางอย่างบอกให้หยุด แล้วปล่อยให้เวลาเป็นคำตอบ

แต่ถ้าไม่พูด มันก็จะกลายเป็นเหมือนเดิม
กลายเป็นความไม่เข้าใจ ไม่เคลียร์ ไม่แน่นอน ไม่ซักอย่าง

อ่อนแอจนไม่กล้าเผชิญหน้ากับอะไรเลย
ขอจับมือได้มั๊ย ,,  แค่ฉุดขึ้นมาจากโลกมืด ๆ นี้แค่นั้นก็พอ

30 กค. วันเกิดกีกี้~
หลายเดือนแล้วนับจากวันที่เจอกันล่าสุด
คิดถึงยิ้มกระต่าย คิดถึงเสียงกีต้าร์  ไม่เคยรักใครนับจากวันนั้น,,
รักเธอทั้งหมดของหัวใจ ^^