♥เต่ยเต๊ย : ))
เพ้อฝันหรือบ้าบอ
เบื่อ ,, ชีวิตที่รีบเร่ง
ไม่มีแม้กระทั่งเวลาทบทวนว่าวันนึงทำอะไรไปบ้าง
หลังจากเหน็ดเหนื่อยมา 6 วัน
วันอาทิตย์ก็เลยขออนุญาตพัก เที่ยวผ่อนคลายซะมั่ง ; ))
ตื่นไปเรียนด้วยอาการเบลอ ๆ เพราะมัวแต่นั่งดูบอล
นั่งเรียนแอพพลายด์ไป เลิก 10 โมง
นั่งรถไปสยาม รอคุณชายนั่งกินข้าว
ได้ตุ๊กตาน้องกระต่ายตัวใหญ่ตัวใหม่มาตัวนึง
แบบว่ากระต่ายอะไร ไม่มีตา แต่น่ารักมากกกกเลยเหอะ ,,
แต่สุดท้ายก็บอกว่า ฝากไว้ก่อน มันหนักขี้เกียจถือ - -'
ได้ข่าวว่ามาสยามเพื่อมาเอากระต่ายไง 5 5 5 5+
ไม่ร๊อกกก ก็เค้าจะไปกะเพื่อนต่อหนิ่ มันขี้เกียจถือจิงจิ๊งง
เที่ยงเค้าแยกไปเรียน เราก็นั่งรอเพื่อนต่อ ,
เจอฝนประมาณเกือบบ่ายโมง ก็ขึ้นรถไฟฟ้าไปเซนทรัล ชิดลม
เดินขึ้นไปดู sanrio แบบว่าเดินทางไปไกลเพื่อสิ่งนี้
น่ารักมากกก แต่ถึงลดราคาแล้วมันก็ยังแพงมาก = ='
แต่ฝนก็ได้ของที่มันอยากได้ ก็เดินเล่นบลาบลาบลาที่เซนทรัลต่อแปปนึง
ลงมาดูของที่ตัวเองอยากได้ แต่แบบว่ามันไม่ใช่อ่ะมันไม่ใช่ 5 5 5+
สุดท้ายก็กลับไปสยามอีกรอบนึง ; p
สุดท้ายก็ได้กระเป๋าดินสอใหม่ที่ bodyglove shop มาบุญครอง
เดินขึ้นไปติดฟิล์มมือถือ แล้วก็เดินเล่นแปปนึง
จบที่ yaoi ,,
เป็นวันที่มีความสุขในรอบสัปดาห์เลยก็ว่าได้ ; ))
แล้วขอนิดนึง แบบหงุดหงิดไม่หาย >.<
ดูคิวงานพี่ต้อลไป ว่ามีงานที่สยามดิสตอน 5 โมงครึ่ง
แต่แบบแถวบ้านเรียกโง่ไง๊ ดูผิด จิง ๆ มัน 3 โมงครึ่ง
เลยอดเจอกาต้อลไปโดยปริยาย T^T
ที่งอนไปมากกว่านั้นนน
เค้าเจอไง๊ แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่โทรบอกข้า
(งอนมากที่สุดในโลกหล้านภาาศเลยด้วยอ่ะ)
ว่าด้วยเรื่องทุกข์ใจมั่ง (ขอยาวนิดนึง แบบว่านาน ๆ มาที) ; p
เคยคิดว่าการที่เรายอมเสียสละเวลาสนุกสนานบางส่วนไป
เราก็จะได้ประสบการณ์ดี ๆ มาแทนที่ ,,
ซึ่งมันก็ได้แหล่ะ ประสบการณ์ดี ๆ เนี่ยย ย
แต่จากที่ดี จากที่สนุก มันก็อาจไม่ดีไม่สนุกอย่างที่เป็น
ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่าง มันเหมือนเราทำคนเดียว บ้าคนเดียว
เหมือนไม่มีใครเห็นค่าที่จะเดินไปพร้อมกัน
เหมือนไม่มีใครเห็นค่าของคำพูดที่เคยสัญญาว่าจะเป็น
สุดท้ายก็ทิ้งกันไป , สุดท้ายก็เลือกทางเดินที่ตัวเองรัก
มากกว่าเลือกเดินทางในสิ่งที่พวกเราควรจะเป็น
แล้วทำไมเป็นเราคนเดียวหล่ะ
ทำไมเป็นเราคนเดียวที่ไม่ได้เดินในทางที่เรารัก
ทำไมเราต้องเสียสละ สุญเสียความสุขที่เราควรจะได้ไป
ทำไปเพื่ออะไร ?
สุดท้าย ก็เดินอยู่คนเดียว . .. .. . .
วันนั้นคนเหล่านั้นอยากให้เราอยู่กับสิ่งที่รัก
วันนั้นคนเหล่านี้อยากให้เราอยู่เพื่อทำประโยชน์ให้คนอื่น
สุดท้ายเราเลือกทางที่เป็นประโยชน์โดยหวังจะได้ทำในสิ่งที่รักบ้าง
แค่ช่วงเวลาหนึ่งให้ชั้นได้ยิ้มด้วยความสุขใจบ้าง
วันนี้คนเหล่านั้นยังคงถามอยู่เสมอว่าเราเป็นยังไงบ้าง เหนื่อยมั๊ย
วันนี้คนเหล่านั้นยังคงพร้อมมอบความอบอุ่น และความสุขทุกครั้งที่กลับไป
วันนี้คนเหล่านี้ไม่เคยแม้แต่จะสนใจความรู้สึกเลย
นี่หน่ะหรอ ที่เคยสัญญาว่าจะไม่ทิ้งกัน
ดูเหมือนโกหกนะ ,,
ถ้าวันพรุ่งนี้ชั้นขอหลบไปพักให้สบายใจ
ถ้าวันพรุ่งนี้ชั้นหายไป . . . .. .
ก็คงไม่มีใครรู้ ^______________^
